Oh dear…way too long ago!

Oh dear, it is way too long ago that I wrote an update!

The previous one, was right, untill the next day! All went so incredibly well! We even brought back the rented wheelchair! And the next day Alan had a setback! A proper one. He completely went back to the start! He has been in bed for quite some weeks, and from there he started to build up strength the normal, slow way.

The way it went in the first 2 weeks, was not normal. He must have been too overconfident! But his body did not agree.

So…when Alan started to pick up the normal routine of life again, I went back to work full time. First just normal hours, because I still had to cope with a lot extra. (work, shoppings, cooking, and the rest!) But after a month I started the extra hours again at work, because there is that much work going on!

But, now I’m having my holliday! We didn’t go anywhere. We are enjoing eachothers company! Because we haven’t seen much of eachother lately! Alan is now realy doing great! He is much fitter again, he can walk through a big supermarket if he wants to (as an indication how far he can walk now). We bought a secondhand wheelchair, just for these occasions where we want to go somewhere that involves more walking than he can. He doesn’t have to sit in it, but the moment he gets too tired, at least we can still go on, but then with Alan in the wheelchair. He looks much healthier now also!

We are so happy that this stem cell transplant has been such a sucses!

 

 

Oh jee, het is veel te lang geleden dat ik een update heb geschreven!

De vorige, was juist, tot de volgende dag! Alles ging zo ontzettend goed! We brachten zelfs de gehuurde rolstoel terug! En de volgende dag had Alan een tegenslag! Een goeie! Hij was helemaal terug naar het begin! Hij ging terug naar bed voor heel wat weken, en vanaf dat moment begon hij weer op krachten te komen, op de normale, langzame manier.

De manier waarop het in de eerste 2 weken ging, was niet normaal. Hij moets ook overmoedig zijn geweest! Maar zijn lichaam waas het daar niet mee eens.

Dus … toen Alan weer rustig begon aan de normale routine van het leven, ik ging terug naar full-time te werken. Eerst gewoon normale uren, want ik had nog steeds te maken met een hoop extra. (werk, boodschappen, koken, en de rest!) Maar na een maand ben ik weer begonnen met overwerk, want er is zo veel werk gaande!

Maar, nu heb ik even vakantie! We zijn nergens heen gegaan. We genieten gewoon even van elkaars gezelschap! Want we hebben niet veel van elkaar gezien de laatste tijd!  Met Alan gaat het nu echt geweldig! Hij is veel fitter weer, hij kan door een grote supermarkt lopen als hij wil (als een indicatie hoe ver hij nu kan lopen). We hebben wel een tweedehands rolstoel gekocht, alleen voor die gelegenheden waar we ergens naartoe willen waar hij meer zou moeten lopen dan hij kan. Hij hoeft er niet in te zitten, maar zodra hij te moe is, dan kunnen we ten minste wel nog verder gaan, maar dan met Alan in de rolstoel. Hij ziet er nu ook zo veel gezonder uit ook!

We zijn zo blij dat deze stamceltransplantatie zo’n sucses is!

Geplaatst in Gezondheid en welzijn, Health and wellness, Natuur en buiten zijn, Update | 1 reactie

Update! Update! Update!

(Voor Nederlandse vertaling even naar beneden scrollen!)

You would not believe it if you can’t see it! Alan is doing só well! Everything is going so fast!

I rented a wheelchair when he came out of the hospital…He has used it once…

After a week he walked with his walking stick. A few days later, he started to forget where he had put it regularly. His digestion is back to normal! He has lost some more weight! He is realy happy and jolly again! He looks incredibly well! Okay, he is not doing the housework yet, going into shops is a bit too much to ask still, but I am amazed and delighted to see how well he is doing!

At the doctors, on Monday, his blood levels were even better again! It is all just perfect! In 6 weeks he has to come back for the next check up.

We have been realy busy these last 3 days. That’s why I didn’t write straight away on Monday. Because, after we came back from the hospital, we went to the Citroën dealer, to see how a Berlingo sits, for Alan. We didn’t like the interior of a Saxo, and Alan didn’t know how a Berlingo would “feel”. The one they had was with a costumer, but it was for sale. WAY too much for us. So we went home, Alan went on the internet and started a new hunt.

After the 4th or 5th call, we found one in Rotterdam, so it was not too far away to go and have a look the same day! It had been standing still for over a year, but the story that came with it was right. We took a gamble, and told him we wanted it, but we had to sort out the insurance first. The next day, I had it insured and we went to pay and pick it up.

There was no MOT on it, so that had to be done next! I made an appointment for the next morning. We checked the lights, we had already put new windscreen wipers on but for the rest, we thought it would be NO problem.

This morning, we were the first at the RDW (govermental roadtraffic department), and it would have failed on a loose battery. But the guy was so nice to tighten that, and off I went!

I am so pleased with this car! It has done only 80.000 km, it looks horrible on the outside! It is dented, somebody cleaned it with “scotch and bright”!!! So the paint is dull. I don’t mind! It was the right price, and we will make something nice out of it! I don’t have to worry about the 1st dent now! And it is jolly RED!

NEDERLANDSE (VRIJE) VERTALING:
 

Je zou het niet geloven als je niet kunt zien! HEt gaat  zo goed met Alan!! Alles gaat zo snel!

Ik huurde een rolstoel toen hij uit het ziekenhuis kwam … Hij heeft hem één keer gebruikt …

 Na een week liep hij met zijn wandelstok. Een paar dagen later, begon hij die regelmatig op plaatsen te vergeten. Zijn spijsvertering is weer normaal! Hij heeft wéér wat gewicht verloren! Hij is echt weer blij en vrolijk ! Hij ziet er ongelooflijk goed uit! Oke, hij is niet in staat het huishouden te doen, en winkels in gaan is een beetje te veel gevraagd, maar ik ben verbaasd en blij om te zien hoe goed hij het doet!

Bij de dokter, op maandag, waren zijn bloedwaarden weer beter! Het is allemaal gewoon perfect! Over 6 weken moet hij terugkomen voor de volgende check-up.

We hebben het echt heel druk gehad deze laatste 3 dagen. Dat is waarom ik niet meteen kon schrijven op maandag. Want, nadat we terugkwamen uit het ziekenhuis, gingen we naar de Citroën dealer, om te zien hoe een Berlingo zit, voor Alan. We hielden niet van het interieur van de Saxo, en Alan wist niet hoe een Berlingo zou “voelen”. Het enige dat ze hadden was met een klant mee, maar die was te koop. Veel te duur voor ons. Dus we gingen naar huis, waar Alan meteen een nieuwe jacht opende op het internet.

Na het 4e of 5e telefoontje, we vonden er een in Rotterdam, dus het was niet te ver weg om dezelfde dag meteen even te gaan kijken! Hij had meer dan een jaar stil gestaan, maar het verhaal erbij was goed. We namen de gok, en zeiden dat we hem wilden, maar dat we de verzekering eerst moesten regelen. De volgende dag had ik hem verzekerd en we gingen hem betalen en halen.

Er zat geen APK op, dus dat was het volgende! Ik maakte een afspraak voor de volgende ochtend. We hebben de lichten gecontroleerd, we hadden er al nieuwe ruitenwissers op gezet, maar voor de rest dachten we dat het geen probleem zou zijn.

Vanochtend waren we de eerste bij de RDW. en hij zou afgekeurd zijn op alléén een losse accu… Maar de man was zo lief om dat even vast te draaien, en daar ging ik!

Ik ben zo blij met deze auto! Hij heeft nog maar 80.000 km gedaan, hij ziet er verschrikkelijk uit, aan de buitenkant! Het is gedeukt, iemand heeft hem schoongemaakt met “scotch en bright”! Dus de verf is dof. Ik vind dat niet erg! Het was de juiste prijs, en wij gaan er iets moois van te maken! Ik hoef me nu geen zorgen te maken over de 1e deuk! En hij is gezellig rood!

Geplaatst in Gezondheid en welzijn, Health and wellness, Update | 2 reacties

ALAN IS BACK HOME!!! (ALAN IS WEER THUIS!)

The miracle has occured! Alan could go home, after exectly 3 weeks! They did say 3 to 6 weeks, but this was a surprise! Even to Alan!

In this last week, Alan was still suffering from the diarrhea. He wanted to eat, so that the bag of I/V food could come off. He was allowed anything he could keep down, and that went relatively well. Most of it stayed down, but at the other end it was still watery terror.

Dispite all that, on the Thursday they told him that his bloodlevels were rising so well, that he might be able to go home very soon! As in Friday or Saturday! And on the Friday morning they rang me, to tell me that he could go home.

I have had some trouble with cars during this last week, so I had to do a few things at home before I could go and pick him up.

But now he is at home! Happy to see the dogs again, happy to be with me all the time again and happy to be free to go where ever he wants. Eventhough he is very week and tired still, he first wanted a Turkish pizza, and on Saturday he wanted a vanilla slice from Maassluis (the best once from the Netherlands).

Today, Sunday, we have been taking it easy, rest a lot, and then we will see how fast he will recover and get stronger. I went to rent a wheel chair on Saturday, so he can get to places when it involves more walking that he can cope with. But I’m sure it’s not gonna be as bad as a year ago, because now, he has already walked 50 meters. (A year ago he couldn’t walk at all, and started slowly with some steps, leaning on crutches)

The only thing now is that we have to avoid people with a cold or flu. Avoid big crowds. And Monday March the 4th, we have to go for a checkup. So then I will write a new update.

NEDERLANDSE VERTALING:

Het wonder heeft zich voorgedaan! Alan kon naar huis, na precies 3 weken! Ze zeiden wel 3 tot 6 weken, maar dit was een verrassing! Zelfs voor Alan!

In deze laatste week, Alan had nog steeds last van de diarree. Hij wilde eten, zodat de zak met voedsel in het infuus er af kon. Hij mocht alles eten wat hij binnen kon houden, en dat ging vrij goed. Het meeste bleef er in, maar aan de andere kant was het nogsteeds  waterige ellende.

Ondanks dat alles, op de donderdag vertelden ze hem dat zijn bloedwaarden zo goed aan het stijgen waren, dat hij in staat zal zijn om zeer binnenkort naar huis te gaan! Waarschijnlijk vrijdag of zaterdag! En op de vrijdagochtend belden ze me, om me te vertellen dat hij naar huis mocht.

Ik heb wat problemen met auto’s gehad tijdens deze laatste week, dus ik moest een paar dingen doen in huis voordat ik hem kon gaan halen.

Maar nu is hij thuis! Blij om de honden weer te zien, blij om weer de hele tijd bij mij te kunnen zijn en gelukkig met de vrijheid om te gaan waar hij wil. ondanks dat hij is nog steeds erg zwak en moe is, hij wilde eerst een Turkse pizza, en op zaterdag wilde hij een Tompoes uit Maassluis (het beste van Nederland).

Vandaag, zondag, hebben we het rustig aan gedaan, veel rusten, en dan zullen we zien hoe snel hij zal herstellen en sterker zal worden. Ik ben op zaterdag een rolstoel gaan huren, zodat hij ook op plekken kan komen waar hij iets meer moet lopen. Maar ik weet zeker dat het zal niet zo erg zijn als een jaar geleden, want nu heeft hij al gelopen 50 meter. (Een jaar geleden kon hij niet lopen helemaal niet, en begon langzaam met een aantal stappen, leunend op krukken)

Het enige nu is, dat we mensen met een verkoudheid of griep moeten ontwijken. Vermijden van grote menigten. En maandag 4 maart, moeten we voor controle. Dus dan zal ik schrijf een nieuwe update

Kaarten febr 2013 DdH

Geplaatst in Gezondheid en welzijn, Health and wellness, Update | 1 reactie

Two weeks now…(Twee weken nu….)

Dear everybody,

Alan is in hospital for two weeks now. Everything is going according to plan. And it’s a good thing Alan didn’t know every detail of the plan in advance. He said:”If I knew this in advance, I might have had second thoughts…”

Well he bottomed out last week, but the levels have not started to rise yet.That might take a while. (I realy hope I’m not repeating myself here). He couldn’t keep any food down, so now they “feed” him through the I/V. The diarrhea has been going on for nearly a week, but yesterday they finally had enough proof it isn’t viral, so they will give him immodium now. Last night (Thursday) he already started to feel slightly more human because of that.

He feels very low, and all I can do is be there, talk with him, or just sit there, while he sleeps. So that I’m there every time he wakes up. This doesn’t combine with working at the moment, because I don’t have enough hours or energy in one day for all of that. And because Alan is more important and needs me the most, I chose to take one step back.

Yesterday his hair started to fall out, so we might have to shave today, to get rid of it. I don’t know if they help him with that, or if I am allowed to help him. We’ll see.

NEDERLANDSE VERTALING:

Alan is nu twee weken in het ziekenhuis. Alles gaat volgens plan. En het is maar goed dat Alan niet elke detail van het plan van te voren geweten heeft. Hij zei: “Als ik dit van tevoren wist, had ik het misschien niet gedaan …”

Maargoed, het dieptepunt was vorige week bereikt, maar de waardes zijn nog niet begonnen te stijgen. Dat kan even duren. (Ik hoop dat ik hier niet in herhaling val). Hij kon geen eten binnen houden, zodat ze hem nu “voeden” via het infuus. De diarree duurt nu al bijna een week, maar gisteren was er eindelijk genoeg bewijs is het geen virus is, dus mag hij nu immodium. Afgelopen nacht (donderdag) begon hij zich daardoor al iets meer mens te voelen.

Hij voelt zich erg depressief, en alles wat ik kan doen is er ZIJN, met hem praten, of gewoon zitten, terwijl hij slaapt. Zodat ik er ben elke keer als hij wakker wordt. Dit is niet te combineren met werken op het moment, omdat ik niet genoeg uren of energie in een dag heb voor alles. En omdat Alan nu belangrijker is en mij het meest nodig heeft, koos ik ervoor om een stap terug te nemen.

Gisteren begon zijn haar uit te vallen, dus we zouden het vandaag moeten scheren, om de rest kwijt te zijn. Ik weet niet of ze hem helpen, of dat ik hem mag helpen. We zullen zien.

Geplaatst in Gezondheid en welzijn, Health and wellness, Update | Een reactie plaatsen

A chat with the doctor (de dokter gesproken)

I left work soon after Alan rang me this morning. He realy felt so bad, he has never felt in his life! I felt so sorry for him, that I wanted to give him some company. That’s about all I can do. I can’t hold him, shower him, give him a kiss…

When I arrived on the ward, I saw the doctor, and asked him how Alan was.

Well, he has bottomed out now. He can’t go any lower. His white blood cells are zero. So his resistance is also zero. From here, it’s waiting. It can take a couple of weeks before there is any improvement. That’s realy hard for Alan. He has no pain. That he can handle, he said. But now he is just very sick! And he starts to feel very weak also. He can’t keep any food in, so they are now talking about food intravenously. Even though he is overweight, there is still the posible malnutrition. They allready started with the electrolites.

It’s difficult to chear him up, because he is not interested in anything right now. His laptop is turned off, picking up a book is too much effort.

So, I’ll do his washing, and bring clean stuff tomorrow. If there is any news, I’ll let you know!

NEDERLANDS:

Kort nadat Alan me belde op mijn werk, ben ik naar hem toe gegaan. Hij heeft zich nog nooit zo belazerd gevoeld in zijn leven! Ik had zo’n medelijden met hem, dat ik hem wat gezelschap wilde gaan geven. Dat is zo’n beetje het enige wat ik kan doen. Ik kan hem niet vasthouden, douchen, hem een kus geven …

Toen ik aankwam op de afdeling, zag ik de dokter en vroeg hem hoe Alan was.

Nou, hij heeft het dieptepunt bereikt. Hij kan niet lager gaan. Zijn witte bloedcellen zijn nul. Dus zijn weerstand is ook nul. Vanaf hier is het wachten. Het kan een paar weken duren voordat er enige verbetering komt. Dat is echt moeilijk voor Alan. Hij heeft geen pijn. Daar kan hij mee omgaan, zei hij. Maar nu is hij gewoon erg ziek! En hij begint zich ook erg zwak te voelen. Hij kan geen eten binnen houden, zodat ze het nu over voedsel hebben via het infuus. Ook al is hij te zwaar, het is nogsteeds mogelijk om ondervoed te raken. Ze zijn al begonnen met de electroliten (zouten).

Het is moeilijk om hem op te vrolijken, want hij is nergens in geïnteresseerd op dit moment. Zijn laptop staat uit, het oppakken van een boek is te veel moeite.

Dus ik doe zijn was, en breng hem schone spullen morgen. Als er nieuws is, laat ik het weten.

Geplaatst in Gezondheid en welzijn, Health and wellness, Update | 4 reacties

One week later….(Eén week later….)

Alan has been doing very well during the chemo and just after the stem cells were in. But now his blood levels are dropping, and he is now suffering from the negative side effects of it all. I will safe you all the details, but right now, he feels realy bad, tired and low.

He has received quite some cards allready, and I want to thank everybody who did! It realy cheers him up! But if you haven’t dane that yet, please, go to the previous post, there you can find the adress. Please send him a card!

We are now hoping that he will start feeling better very soon!

NEDERLANDS:

Met Alan ging het tijdens de chemo best wel goed, ook nadat de stamcellen erin zaten. Maar nu zijn bloedwaardes achteruit beginnen te gaan, lijdt hij erg onder de nare bijwerkingen. Ik bespaar jullie de detaills, maar hij voelt zich nu echt vreselijk ziek , moe en depressief.

Hij heeft al aardig wat kaarten ontvangen. Bedankt, iedereen die er een gestuurd heeft! Dat maakt hem echt iets blijer! Dus, als je nog geen kaartje gestuurd hebt, ga even naar het vorige bericht, daar staat het adres. Stuur hem nog even een kaartje!

We hopen dat hij zich nu snel beter gaat voelen!

Geplaatst in Gezondheid en welzijn, Health and wellness, Update | 2 reacties

Stem cells are in! (De stamcellen zitten erin!)

Today is Monday February 4th 2013.  (Nederlandse vertaling ONDER de foto!)

Alan was given back his stem cell this morning, at 10:30.

Friday and Saturday he had chemo therapy, and the side effects were not too bad! He didn’t feel sick. Just a bit of a dry mouth, and getting a bit tired.

Sunday was a resting day. Nothing religious!

Prior to the administration of the stem cells today, they put in a medicine that prevents an allergic reaction to the solution that the stem cells are kept in. (Which protects them against damage from the freezing).

And now we wait!

Stem cells IN

 

NEDERLANDS:

VANDAAG IS HET VRIJDAG 4 FEBRUARI 2013.

Alan kreeg zijn stamcellen terug, vanmorgen, om 10:30.

Vrijdag en zaterdag had hij chemo therapie en de bijwerkingen vielen erg mee! Hij voelde zich niet misselijk. Gewoon een beetje een droge mond, en een beetje moe.

Zondag was een rustdag. Niets religieus!

Voorafgaand aan de toediening van de stamcellen van vandaag, gaven ze een geneesmiddel dat een allergische reactie moet voorkomen op de oplossing waar de stamcellen in zitten (wat hen beschermt tegen schade van de bevriezing).

En nu maar afwachten!

Geplaatst in Gezondheid en welzijn, Health and wellness, Update | Een reactie plaatsen